از اشتباه تا بحران

در زندگی یا کار، بسیار پیش می آید که بر اساس نداشتن اطلاعات کافی یا تحلیل نادرست مرتکب اشتباه در تصمیم گیری می شویم. اشتباه، در هر صورت هزینه های خود را بر ما تحمیل می کند و اعتراف به اشتباه نیز بر همگان مشخص می کند که تصمیم ما نادرست بوده است.

در این بین، بعضی سیاست ادامه راه اشتباه را در پیش می گیرند، چه اینکه همان طور که گفته شده، تا هنگامی که به اشتباه خود اعتراف نکرده اید، می توانید آن را توجیه کنید و بعضی نیز به انجام "اشتباه" شما پی نبرند، اما برای تغییر و اصلاح مسیر، ناچار به اعلام و اعتراف خواهید بود.

متاسفانه در این بین، بسیاری حاضر به پذیرش اشتباه خود نیستند و بعضی که به اشتباه بودن تصمیم و عمل خود آگاه می شوند، حاضر به تغییر مسیر نیستند و بر همان راه  طی طریق خواهند کرد تا به بحران برسند.

هنگامی که به بحران می رسیم، به روشنی در می یابیم که نباید در این وضعیت و مسیر ماند، اما وضعیت بحرانی با حالت اشتباه متفاوت است، چرا که در حالت اشتباه، معمولا می توان تغییر مسیر داد یا صحنه را ترک گفت، اما در وضعیت بحرانی، جز مدیریت بحران و حل آن به صورت کامل که آن هم مستلزم داشتن دانش فراوان و صرف هزینه و انرژی بسیار است، راه دیگری وجود ندارد.

بدون شک، رخداد چنین وضعیتی، یعنی موقعیتی که می توانیم جلوی ادامه رویه اشتباه را بگیریم اما به دلایلی که عنوان شد چنین کاری را نمی کنیم، به نوع ساختار فرهنگی ما باز می گردد. فرهنگی که رسیدن به بحران را به پذیرش اشتباه و اعتراف به آن ترجیح می دهد.

/ 1 نظر / 18 بازدید
ساسان

سلام . امیدوارم که تا به حال لحظات خوبی رو سپری کرده باشید . . . سال نو رو هم بهتون تبریک عرض می کنم . .. یک سوال داشتم : شما که به همه پیشنهاد می کنید عضو پردیس بشن ، برای چی فیلترش کردین و تحت هیچ شرایطی نمی شه رقت توش . . . خواهشا یه کاری بکنید یا یک راه حلی پسشنهاد بدین . . . ممنون .