تغییر و خصوصی سازی

در کلاس درس توسعه بحث قوانین بالادستی پیش آمد و یکی از برجسته ترین آن ها مباحث مربوط به اصل 44 قانون اساسی و خصوصی سازی بود. دانشجویان انتقاد زیادی نسبت به نحوه خصوصی سازی و مشکلات آن داشتند.

استاد می گفت : وقتی شما دو ساعت روی این صندلی نشسته اید و از شما درخواست کنند که بروید و روی آن صندلی بنشینید، چه می کنید ؟ کمی غر می زنید، کمی این طرف آن طرف می کنید، می گویید جایم خوب است و خلاصه خیلی سخت است که از جایی که به آن عادت کرده اید به جای دیگر بروید. خصوصی سازی هم برای ساختار و اقتصاد دولتی ما تغییر بزرگی محسوب می شود و نباید انتظار داشت بدون مقاومت این کار انجام شود.

استاد افزود : وقتی قرار است طبق سیاست های اصل 44 هشتاد درصد بدنه دولت به بخش خصوصی و یا تعاونی واگذار شود و در واقع از او جدا شود، مثل این است که بخواهیم دست و پای آدمی را قطع کنیم. حتما در این بین به صورت طبیعی دردهایی متحمل می شود و به این سادگی کنار نمی آید.

استاد در پاسخ به این سوال که به جای آنکه بخش دولتی به بخش خصوصی واگذار شود گاهی به بخش شبه دولتی واگذار می شود گفت : به هر حال برایش سخت است. اول از این جیب به آن جیب می کند، بعد کم کم همان بخش شبه دولتی ناچار است که به سمت بخش خصوصی برود تا از پس اداره آن برآید. حرکتی است که ما بعد از سالیان بسیار شروع کرده ایم و بالاخره از جایی باید شروع می شد و انتظار چنین مسائلی را نیز داریم؛ مهم این است که شروع شده.

/ 0 نظر / 4 بازدید