سرمایه های هر انسان

در زمان بسیار قدیم، یعنی شاید پیش از تاریخ و دوره ای که با نام عصر حجر معروف است، سرمایه افراد زور بود. هر که زور بیشتر داشت، می توانست هم برای خود راحت تر شکار کند و هم به واسطه زور از دیگران ...

جلوتر که آمدیم، سرمایه زمین شد و کشاورزی و دامپروری. هر کسی برای خود کشت و کار داشت و نهایتا از طریق مبادلات کالای خود را تامین کرد. در مقطعی از آن زمان، فرزند نیز سرمایه محسوب می شد، نه به خاطر ارزش فرزند بودن، بلکه فرزند را به عنوان بخشی از ابزار کار جهت کاشت و برداشت بیشتر می پنداشتند ! (این طرز فکر در میان اعراب زمان جاهلیت همچنان ادامه داشت، آن ها فرزند پسر را افتخار می دانستند چون کمک حال پدر و ادامه دهنده راه او بود و فرزند دختر را ننگ)

از عصر مبادلات پایاپای که عبور کردیم، عنصری به نام "پول" برای تسهیل مبادلات اضافه شد و سرمایه در این عصر، پول بود.

تا مدت ها پول به عنوان اصلی ترین سرمایه محسوب می شد. اما به مرور زمان و به خصوص در کسب و کارها، عناصر دیگری نیز به عنوان سرمایه محسوب شدند که از بعضی آن ها نیز با عنوان "سرمایه نا مشهود" نام برده می شود. سرمایه هایی که به راحتی قابل مشاهده و اندازه گیری نیستند، اما گاهی وزنه سنگین تری به نسبت سرمایه های مالی ایفا می کنند.

اعتبار نام تجاری، رضایت مشتریان، دانش و تجربه سازمان، ارتباطات و کانال ها و مواردی از این دست از جمله سرمایه های نا مشهود محسوب می گردند.

در مورد انسان ها نیز همین قضیه مصداق دارد.

سرمایه بعضی انسان ها پول اندوخته شده و زمین و ... است و سرمایه بعضی دیگر، تحصیلات و دانش و مهارت و اعتبار در جامعه.

یادم می آید آن روزهای اوائل دهه هشتاد که تازه کار طراحی وب را شروع کرده بودیم، جذب مشتری به خصوص از میان قشر قدیمی تر جامعه بسیار سخت بود، چرا که آن ها راغب تر به داشتن یک کاتالوگ بودند تا سایت، چه اینکه کاتالوگ را می شد دید و سایت را نمی شد !

درباره میزان ارزش گذاری برای سرمایه های انسانی نیز به همین صورت است. امروزه می بینیم در جوامع پیشرفته و توسعه یافته، "نیروی انسانی" بزرگترین سرمایه است در حالی که برای سازمان ها و شرکت های ما "منابع مالی" همچنان به عنوان سرمایه اصلی محسوب می شود و هنوز نتوانسته ایم از این مرحله گذار کنیم.

به همین صورت، برای سنجش ارزش سرمایه انسان ها نیز، در آن جوامع تحصیلات و دانش و تجربیات و مهارت ها و میزان ارتباطات و مقبولیت اجتماعی سرمایه بزرگ هر فرد محسوب می شود، چه اینکه پول آمدنی و رفتنی است و ماندنی نیست، اما در جامعه ما همچنان سرمایه را میزان پس انداز می دانند و دارایی مالی موجود.

/ 0 نظر / 15 بازدید