روزنوشت های ژورنالیست

یادداشت های روزانه درباره مسائل مدیریتی، اجتماعی، فرهنگی و ...

ما پیروز می شویم !
ساعت ۱٠:٥٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٤ اسفند ۱۳۸٧  

ادعای طنز نویسی ندارم، اما همواره سید ابراهیم نبوی را استاد طنز خود دانسته ام ...سید ابراهیم نبوی و اکنون می بینم که نبوی نه تنها در طنز، که در تحلیل های انتخاباتی و برانگیختن احساسات بر اساس منطق بسیار بسیار بسیار قوی و قدر عمل می کند !

قسمت هایی از نوشته او با عنوان "ما بیشماریم"

... "ما" تصمیم گرفته‌ایم که سرنوشت‌مان را تغییر بدهیم. ممکن است صد و بیست روز دیگر، به راست یا دروغ، بگویند که نگذاشتند یا نتوانستیم کاری که می‌خواهیم بکنیم. بی‌تردید رنج خواهیم کشید، اما حداقل می‌دانیم که هر آنچه از دست و زبان‌مان می‌آمد کردیم و نتوانستیم. دیگر از آینه خجالت نمی‌کشیدیم که چرا می‌توانستی و نکردی؟

... ما حق داریم و می‌خواهیم از حق‌مان استفاده کنیم. برادر من! خواهر من! دوست من! در انتخابات قبل، یا در همین هفته قبل، به تو گفتم که چون تو تحریم کردی چنین بلایی سر ما آمد. دیگر این را تکرار نمی‌کنم، این تقصیر تو نبود، تقصیر از ناتوانی ما بود که نتوانستیم "ما" را به خیابان بیاوریم. اگر ملت آمده بودند، هیچ کسی نمی‌توانست صندلی ریاست جمهور ملت را از ما بدزدد و کرسی‌های مجلس را از ما بدزدد، تقصیر تو نبود، تقصیر "ما" بود.

... برادر من! خواهر من! تقصیر تو نیست که نمی‌خواهی به خاتمی اعتماد کنی، این حق توست. تقصیر تو نیست که فکر می‌کنی خاتمی برای تو کاری نکرد، تو حق داری این چنین فکر کنی. من نمی‌خواهم این حق را از تو بگیرم و تو را مجبور کنم چنان کنی که من می‌خواهم. نمی‌خواهم تو را متهم کنم که مقصر نکبتی هستی که بر سرمان آمده است. ما اگر ایستاده بودیم، اگر ایمان داشتیم، اگر زحمت کشیده بودیم، اگر با چنگ و دندان از حق‌مان دفاع کرده بودیم، مجبور نبودیم تو را متهم کنیم و حالا چهار سال سیاه را به بطالت و سیاهی تلف نمی‌کردیم. تقصیر از تو نبود، تقصیر از "ما" بود.

... دوستان ساده‌ای دارم من، بعضی‌شان فکر می‌کنند اگر رای ندهند، حکومت مشروعیت‌اش را از دست می دهد، آن‌ها سال‌هاست رای نمی‌دهند ... و  دل‌شان به این خوش است که شناسنامه‌شان پیردخترباکره‌ای است که می‌توانند سال‌ها بعد به شاهزاده‌ای یا رفیقی یا ژنرالی یا قهرمانی بفروشندش.

هر بار در هر انتخاب سعی می‌کردیم آنان را قانع کنیم تا بیایند و رای بدهند، اما امروز وقت ما ارزشمندتر از آن است که با دوستان تحریمی تلف‌اش کنیم. ما باید تمام خواب‌ماندگان را بیدار کنیم، کسانی که ماشین پیدا نمی‌کنند به سر صندوق‌ها برسانیم، به کسانی که گوش‌شان نمی‌شنود خبر انتخابات را بدهیم، آن‌هایی که دودل هستند از تردید بیرون بیاوریم، آن‌هایی که سووال دارند قانع کنیم، آن‌هایی که خواب‌شان برده است بیدار کنیم، اما ما وقتی نداریم که برای کسانی که خودشان را به خواب می‌زنند صرف کنیم. ما کار داریم، صد روز وقت داریم و باید صد روز این ما را جمع کنیم و برای خاتمی تبلیغ کنیم تا "ما" پیروز انتخابات باشد.

... ماندن در ایران برای ما یک اجبار نیست، بلکه عشق است، ماندن در ایران برای ما یک انتخاب نیست، بلکه تنها راه نجات میهن است. ماندن در ایران و تغییر ایران به آن صورت که "ما" می‌خواهیم، حق ماست. ما این حق را روز 22 خرداد می‌گیریم.

... ما می‌خواهیم سرمان را بلند کنیم و وقتی رئیس جمهورمان از صلح و آشتی و آزادی و عدالت حرف می‌زند، با لذت به چهره‌اش نگاه کنیم و با غرور نگاهش کنیم و در دل‌مان افتخار کنیم که او را انتخاب کردیم.

... ما می‌خواهیم به خاتمی رای بدهیم. نه به‌خاطر این‌که دوستش داخاتمیریم، مطمئنا اگر کسی بهتر از او بود، به او رای می‌دادیم، به‌خاطر این‌که می خواهیم سرزمین‌مان را نجات دهیم. "ما" بیش از آن که خاتمی را بخواهیم، پیروزی‌مان را می‌خواهیم."ما" برای حفظ شخصیت ملت‌مان، برای نمایش توانایی ملت‌مان، برای نشان دادن دانایی و توانایی‌مان نیاز به پیروزی داریم و خاتمی راهی به سوی پیروزی ماست.

... ما می‌خواهیم تمام این‌ها را حفظ کنیم و چیزهای تازه‌ای را به آن بیفزاییم، ما برای حفظ آنچه ساخته‌ایم می‌جنگیم. خاتمی یکی از ساخته‌های ماست. خاتمی محصول اندیشه و خواست ما بود و حالا هم تجلی اراده ماست، مهم ما هستیم، ما. همان مایی که روز 22 خرداد پیروز میدان جنگ امروز و دیروز می‌شود.


کلمات کلیدی: