روزنوشت های ژورنالیست

یادداشت های روزانه درباره مسائل مدیریتی، اجتماعی، فرهنگی و ...

قهرمان خیالی ما
ساعت ۱۱:٢۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۸٧  

... بر سر کلاس درس آنقدرها دانش آموز یا دانشجوی خوبی نیستیم و همیشه انتظار داریم استاد و مسئولان محیط آموزشی ایده آل باشند.

... در خانواده وظایف فرزندی را به درستی به جا نمی آوریم و انتظار داریم همواره مورد ستایش قرار بگیریم و بهترین ها در اختیارمان باشد.

... در محیط کار آنقدرها خوب کار نمی کنیم و خودمان هم خوب می دانیم، اما با این حال بر سر عالم و آدم منت می گذاریم و همیشه انتظار داریم از ما تقدیر کنند.

ما، در نقش خودمان خوب عمل نمی کنیم و از دیگران انتظار داریم همواره قهرمان باشند و بهترین عملکرد را داشته باشند. این مساله را به وضوح در عالم سیاست نیز می توان مشاهده کرد. اگر روزی خود بر مسند امور بنشینیم، کم و بیش می دانیم که بسیاری از کارها را نمی توانیم پیش ببریم، حتی می دانیم کسی بهتر از فردی که بوده عمل نخواهد کرد، اما چنان قهرمان خیالی در ذهن خود می سازیم و چنان انتظاراتی از او داریم که هر چه هم انجام دهد باز کم است و ما را راضی نمی کند !

خاتمی طی هشت سالی که به عنوان رئیس جمهور انجام وظیفه می کرد، تلاش خود را انجام داد و در قیاس بهتر از دیگران در آن زمان ظاهر شد، اما انتظارات تمام نشدنی و چند برابر ما از یک نفر، بدون در نظر گرفتن شرایط او، باعث شده تا امروز او را یک فرد شکست خورده بنامیم ... در حالی که این قهرمان خیالی ماست که شکست خورده، و طبیعتا هم شکست می خورد، چرا که آن قهرمان نه می تواند خاتمی باشد و نه شخص دیگر، آنچه ما می خواهیم بسیار ورای توان یک رئیس جمهور است ... حداقل در حالی که خود برای موفقیت او هیچ کاری نکنیم و تنها از او انتظار داشته باشیم !


کلمات کلیدی: منطق