روزنوشت های ژورنالیست

یادداشت های روزانه درباره مسائل مدیریتی، اجتماعی، فرهنگی و ...

نه یک رئیس جمهور بلکه یک ملت
ساعت ۱٢:٢٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۱ فروردین ۱۳۸۸  

در جامعه فرد محوری همچون جامعه ما، همیشه فرد مهم بوده نه تیم، شخص مهم بوده نه سازمان و در کل به جای آنکه یک تیم به صورت موفق عمل کنند، همه نظاره گر بوده تا فردی که از او اسطوره یا قهرمان ساخته اند بتواند یک تنه پیروز شود.

یک رئیس جمهور هر قدر هم توانمند باشد یک نفر است و به یقین یک نفر نمی تواند از پس اداره یک کشور بر آید. رئیس جمهور احتیاج به تیمی قوی به عنوان دولت دارد، یک تیم حداقل 1000 نفره (اگر مدیر کل را به عنوان یک پست سیاسی به حساب آوریم، رئیس جمهور به همراه کابینه دولت و استانداران و مدیران کل سطح کشور در حدود یک هزار نفر می باشند).

اما باز هم این یک هزار نفر بدون همراهی بدنه چند صد هزار نفری کارمندان دولت نمی توانند به تنهایی نقش تعیین کننده ای داشته باشند.

و همچنان که پیش می رویم، به این نتیجه می رسیم که یک دولت نیز بدون همراهی ملت خود نمی تواند دولت موفقی باشد.

پس در گام نخست لازم است تا رئیس جمهوری قدرتمند انتخاب شده و تیمی قدر به دور خود گرد آورد. تیمی که توانایی کار با بدنه دولت را داشته باشند و این بدنه را تشویق به تعامل مثبت با مردم و مردم را تشویق به تعامل با دولت نمایند.

کار سختی است اما شدنی !


کلمات کلیدی: انتخابات ،فرهنگ ،مدیریت