روزنوشت های ژورنالیست

یادداشت های روزانه درباره مسائل مدیریتی، اجتماعی، فرهنگی و ...

درس های دیپلماسی برای همه ما
ساعت ۱٢:۱٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۳٠ آبان ۱۳٩٢  

این روزها مذاکرات ژنو در صدر اخبار مربوط به جامعه ما و تا میزانی در صدر اخبار جهانی قرار دارد.

مذاکراتی که علت اصلی آن «فقدان اعتماد ایران به غرب و غرب به ایران» است و در قالب نشست های چند جانبه و دو جانبه، قرار است این اعتماد بر مبنای گفتگوهای منطقی و با پذیرش خواست های طرفین صورت بگیرد، از یک سو ایران ممکن است بعضی فعالیت های قانونی خود را برای مدتی به منظور اعتمادسازی کمرنگ تر کند و از آن سو نسبت به لغو تحریم ها در جهت نشان دادن انعطاف اقدام نمایند.

از سمت ایران؛ در این مذاکرات تیم حرفه ای با تسلط به زبان انگلیسی به عنوان زبان قابل فهم طرفین حضور یافته است. یکی از درخواست های مهم و اصولی ایران احترام متقابل است، بدین معنا که به پاس احترامی که به کشورهای جهان برای حضور در مذاکرات گذاشته ایم، آن ها نیز با ما از موضع احترام برخورد کنند.

سیاست هویج و چماق، بدین معنا که عده ای در پای میز مذاکره با چهره خندان و وعده های مثبت حاضر می شوند (از هر دو سمت) و عده ای دیگر تهدید می کنند که در صورتی که مذاکرات به نتیجه نرسد برخورد سختی صورت خواهد گرفت، یکی از سیاست های حاکم بر این مذاکرات از جانب طرفین است. (با در نظر گرفتن این اصل، می توان موضع مجلس ایران و کنگره آمریکا را به عنوان موضع چماقی تفسیر کرد و مواضع مسئولان بالارتبه اجرایی کشورها را به عنوان موضع هویج)

فضاسازی سیاسی (به عنوان مثال ویدئوی منتشر شده از طرف وزیر خارجه کشورمان) و یارکشی سیاسی (تماس تلفنی رئیس جمهور کشورمان با روسای جمهور کشورهای حاضر در مذاکره یا ملاقات نخست وزیر اسرائیل با رئیس جمهور روسیه) نیز از جمله اقدامات جنبی تلقی می شود.

اما این مذاکرات، چه درس هایی می تواند برای ما داشته باشد؟ برای عامه مردم، دانشجویان، صاحبان کسب و کار و در مجموع کسانی که قرار نیست الزاماً مذاکرات دیپلماتیک بین المللی داشته باشند.